Ga je autorijden in Zweden, dan bereid je voor op een nieuwe ervaring. Je auto rijdt een half jaar op winterbanden, een nieuwe wagen is relatief goedkoop en er zijn (bijna) geen files. Sommige Zweedse weggebruikers kunnen je rit desondanks vertragen.
Voordat je gaat emigreren naar Zweden, is de eerste vraag die je je moet stellen of het zinvol is je auto mee te nemen. Een auto meenemen naar Zweden en officieel invoeren is niet moeilijk, maar het kan gunstiger zijn om een nieuwe (tweedehands) te kopen. De prijzen van auto's in Zweden liggen lager dan in Nederland en België, soms wel tien procent.
De wegenbelasting is afhankelijk van het gewicht van de wagen en het type brandstof. Een dieselauto wordt om milieuredenen zwaarder belast. Prijzen vergelijken met de Benelux is daardoor moeilijk, maar de tarieven zijn over het algemeen vrij laag.
Toch is autorijden in Zweden niet per saldo goedkoper dan in Nederland of België. Door de grote afstanden in het land maak je snel veel kilometers. Dat is vooral het geval als je op het platteland woont. De kosten voor benzine lopen dan snel op. De benzineprijzen in Zweden gaan, zoals overal, bijna dagelijks omhoog of omlaag. Soms is de Zweedse brandstof beduidend goedkoper, op andere momenten is het verschil klein.
Autorijden in Zweden kan natuurlijk niet zonder autoverzekering. Wie de Belgische tarieven gewend is, zal haast omvallen van verbazing bij het horen van de lage Zweedse tarieven. Ook voor Nederlanders is een Zweedse autoverzekering financieel voordelig. Maatschappijen waarbij je een verzekering kunt afsluiten, zijn onder meer:
Als je een verzekering afsluit is het raadzaam ook een huurautoverzekering te nemen. Dan kun je een huurauto gebruiken mocht er eens panne zijn met je eigen wagen.
Van 1 december tot en met 31 maart is het gebruik van winterbanden in Zweden verplicht. Dat is geen overbodige luxe, want de wegen kunnen glad en verraderlijk zijn, en ze worden ook niet altijd even goed schoongehouden als in de Benelux. Veel mensen schakelen al begin november over op winterbanden en rijden ook in april nog een paar weken door.
Er zijn twee soorten winterbanden: dubbdäck (zeg maar spijkerbanden) en dubbfria. Welke voor jouw wagen de beste zijn, hangt af van waar je woont en op wat voor soort wegen je vaak rijdt. Dubbdäck zijn over het algemeen het veiligst als je op het platteland woont en nogal eens op grindwegen komt. Dubbfria worden aangeraden als je in de bebouwde kom woont en vooral op doorgaande geasfalteerde wegen zit.
Dubbdäck zijn bovendien schadelijker voor het milieu doordat ze kleine asfaltdeeltjes in de atmosfeer brengen. Mede daarom zijn ze niet toegelaten tussen 16 april en 1 oktober. In de drukke Hornsgatan in Stockholm zijn ze zelfs helemaal verboden.
Je kunt de banden het best door een lokale garage erop laten zetten. Dat gaat snel, geeft een veilig resultaat en is vaak goedkoper dan je denkt. Een nieuwe winterband kost gemiddeld tussen 1000 en 2000 kronen.
Wie gaat autorijden in Zweden, ziet beduidend minder glanzend nieuw asfalt dan in Nederland. De kwaliteit van de wegen staat er op een lager niveau, maar de Zweedse wegen zijn doorgaans wel beter dan de Belgische.
Er zijn niet veel autosnelwegen waar je 110 op mag, maar omdat de verkeersdrukte buiten de steden weinig voorstelt, schieten ook de tweebaanswegen meestal goed op. Op zulke wegen mag je normaliter niet harder dan 90 kilometer per uur. Er zijn ook driebaanswegen, waarbij de derde baan telkens voor een beperkte afstand voor één van de twee rijrichtingen is gereserveerd.
Eenmaal van de autoweg af kom je snel op smalle, kronkelige asfaltweggetjes waar je 70 mag, maar 50 of langzamer veelal realistischer is. Grindwegen verbinden huizen met de doorgaande weg.
Bij de veiligheid mag je overstekend wild niet uit het oog verliezen. Dat is in het bosrijke Zweden een heus probleem. Wilde zwijnen, reeën en elanden zorgen voor de meeste schade. Er vallen ook verkeersdoden door. Vooral in de late middag en begin van de avond is het goed opletten. In veel gebieden zijn hekken langs de wegen geplaatst om overstekend wild tegen te houden.
Autorijden in Zweden is verder een relatief ontspannen bezigheid. Veel emigranten ervaren het als een verademing: rijden in een land met zo weinig files voelt voor Nederlanders en Belgen vreemd aan.
De Zweedse automobilisten zijn qua weggebruik in twee groepen in te delen: mensen die houden van opschieten en mensen die nooit harder en vaak langzamer rijden dan de maximumsnelheid. De "opschieters" zijn niet bang om in te halen, maar doorgaans wel hoffelijk; bumperklevers kom je weinig tegen.
De andere categorie kan de pret voor de opschieters nogal eens bederven. Veel Zweden rijden steevast niet harder dan 70 of 80 als je niet harder dan 90 mag. Op tweebaanswegen kunnen ze een aardige rij wagens achter zich verzamelen en omdat die wegen vaak nogal bochtig en weinig overzichtelijk zijn, valt inhalen niet altijd mee.
Aan deze houding liggen wellicht de hoge verkeersboetes ten grondslag. Ook een relatief kleine overschrijding van de maximumsnelheid kan je al een rekening van een paar duizend kronen bezorgen. De politie houdt op wisselende locaties discrete controles, maar er zijn ook wegen met flitspalen.
Net als in Nederland en België is autorijden in Zweden voor iedereen van 18 jaar of ouder die in bezit is van een rijbewijs. Er zijn rijscholen in de grotere plaatsen. Rijbewijzen uit de Benelux zijn in Zweden normaal geldig, maar kunnen ook tegen een Zweeds worden ingewisseld.
Boekentip
Mededeling
Deze website wordt momenteel in een nieuw jasje gestoken. Dit gaat geleidelijk. Hierdoor kan het zijn dat je nog pagina's met het oude ontwerp tegenkomt. Bij voorbaat excuses voor de eventuele verwarring.Lees ook