Bij Ons -
Kinderopvang in Zweden
De
kinderopvang in Zweden heeft internationaal een erg goede reputatie.
Ook wij klagen niet, althans niet te vaak. Onze dochter is na de
vakantie weer goedgemutst
naar de dagis
(crèche) vertrokken.
We woonden al niet meer in Nederland toen Valerie werd geboren,
dus vergelijken daarmee is lastig. Wel horen ook wij de
verhalen over Nederlandse crèches. Peperduur, wachtlijsten
en je moet je kind een boterham meegeven, anders krijgt het niks te
eten. Ga je emigreren naar Zweden, gaat er een andere wereld voor je
open.
Onze dochters loopbaan in de kinderopvang begon in Antwerpen,
België. Daar vonden wij het goed geregeld. Wel een
wachtlijst, maar die was acceptabel. Prima begeleiding verder:
zorgzaam, vriendelijk, hulpvaardig. Aanvaardbare tarieven, gebaseerd op
je belastingaanslag. Het warme, altijd versbereide middagmaal
was rijk aan groente en
inclusief.
Dan de kinderopvang in Zweden. Valerie, nu 3 jaar, zit op
één van de gemeentelijke crèches van
Tingsryd. We verhuisden in juni en ze moest, om
organisatorische redenen, wachten tot na de zomervakantie voor ze kon
"beginnen". Een echte wachtlijst
was er echter niet.
Bij aankomst werd ons te verstaan gegeven dat de kinderopvang
in Zweden uitsluitend bedoeld is om je kind te parkeren als je werkt.
Heeft een van de ouders een vrije dag, dan mag het kind officieel niet
naar de
crèche. Het klinkt streng, maar of het gecontroleerd wordt,
wagen we te betwijfelen. We weten ook niet of alle ouders zich hier aan
houden.
Wij werden als ouders wel nauw betrokken bij de
start
van haar dagisloopbaan. De eerste twee weken ging Valerie maar een
beperkt aantal uren per dag naar de crèche zodat ze aan de
omgeving kon wennen. Ook werd onze aanwezigheid zo nu en dan op prijs
gesteld. Inskolning
noemen ze deze gewenningsperiode.
Valerie wist al uit België wat een crèche was, dus
wende ze snel. Ze werd snel dikste maatjes met sommige van haar
begeleiders. Haar beste vriend is de enige mannelijke medewerker
Jörgen,
een sympathieke, besnorde meneer van middelbare leeftijd die zich
moeiteloos inleeft in de kinderwereld en dus bij meer
kinderen favoriet is.
Binnen de kinderopvang in Zweden
wordt het belangrijk gevonden dat er zowel vrouwelijke als mannelijke
begeleiders zijn. De vrouwen zijn wel in de meerderheid.
Ook de omvang met de andere kinderen ging al vanaf het begin goed.
Valerie heeft er pijlsnel de taal opgepikt - ze spreekt nu al Zweeds
als driejarigen die hier geboren werden.
Anders dan in België zitten hier alle leeftijden bij
elkaar.
Omdat er in Zweden geen kleuterschool bestaat, betekent dit dat
kinderen van 1 tot 6 jaar met elkaar spelen. Er moet wel bij gezegd
worden dat dit niet overal is. In andere gemeenten heb je aparte
groepen voor kinderen tot 3, of voor 3- en 4-jarigen enzovoorts, al
naar gelang het aantal kinderen dat de dagis bezoekt.
Valerie speelt graag met de grotere jongens en meisjes. Dat is, ook al
vriest het, vaak buiten op de ruime speelplaats, waarop meerdere klim-,
glij- en andere toestellen staan. De oudere kinderen gaan eens in de
maand gezamenlijk naar de bibliotheek. Er zijn ook regelmatig
wandelingen in het naburige bos.
Slecht weer? Daar
worden de kinderen op gekleed. Dat was wel anders in
België, waar de kinderen alleen bij 20 graden of meer in de
(kleine) binnentuin mochten en verder altijd een dak boven hun hoofd
hadden.
Net als in België is de ouderbijdrage
in de kinderopvang in
Zweden afhankelijk van het inkomen. We betalen hier echter nog minder
dan
vroeger. Valerie krijgt er, behalve zorg en speelplezier, een warme
lunch voor, fruit als tussendoortje en een bescheiden broodmaaltijd in
de namiddag. Ze ontbijt thuis, maar zelfs dat zou op de
crèche kunnen.
De kwaliteit van de warme lunch vinden we wel een punt dat we
graag beter zouden zien. Er wordt weinig groente geserveerd en er
staan, naar onze smaak, iets te vaak vette happen als worst, pizza en
hamburgers op tafel. Maar eerlijk gezegd, het is in de gemiddelde
Zweedse huiskamer niet anders.
Werknemers in Zweden houden doorgaans vroeg op met werken en dus zijn
bijna alle kinderen al om vier uur 's middags door mama of papa
opgehaald. Nog een verschil met België, waar het pas een uur
later crèche-spitsuur
is. Je voelt je, als zelfstandige
zonder vaste werkuren, daardoor gauw verplicht om ook vroeg te stoppen,
wat niet altijd even makkelijk is.
Dat de förskola
niet op ondernemers is ingesteld, blijkt ook uit het verzoek van
dagis-medewerkers om óns kantoor te sluiten en het kind
thuis te houden als er op rustige zomerdagen geen andere kinderen
worden verwacht dan Valerie. Je voelt je dan haast schuldig dat je geld
moet verdienen. Tja, wij zijn geen werknemers die, zoals hier
gebruikelijk, een volle maand zomervakantie hebben.
Maar verder geen klagen over de kinderopvang in Zweden :-) In Nederland
mogen
ze er jaloers op zijn.
(Gepubliceerd op 5 augustus 2009)
Ook
ervaring met kinderopvang in Zweden? Stuur je emigratieverhaal in.
Lees hier een update.
Blijf op de hoogte over belangrijke
onderwerpen voor emigranten - Lees de gratis nieuwsbrief.

|