
Projecten voor emigratie in Zweden richten zich op het aantrekken van Nederlanders. Tientallen Zweedse gemeenten draaien een dergelijk project. Hoe zijn de ervaringen tot dusver?
De eerste constatering is dat de ene gemeente zich actiever opstelt dan de andere. Veel ligt aan de ambtenaar die met het project is belast, en aan de ruimte die hij of zij krijgt van het gemeentebestuur.
In sommige gemeenten wordt nauwelijks meer informatie verschaft dan je op Internet al kunt vinden. Elders klimt een ambtenaar regelmatig in de telefoon om zaken met je te bespreken, of maakt hij/zij actief gebruik van het lokale netwerk om je te helpen. Afspraken regelen, je introduceren bij belangrijke personen: als je het treft, kan het allemaal.
In Gnosjö in Småland is men zo hard op zoek naar nieuwkomers dat je als Nederlander zelfs een overnachting betaald krijgt als je de gemeente wil bezoeken. De gemeente Lekeberg heeft eens een perceel bouwgrond in de aanbieding gegooid als lokkertje.
Onze ervaring
Ook wij als makers van deze site woonden aanvankelijk in een gemeente met een emigratieproject. Hoewel wij niet gericht naar een projectgemeente zochten, belanden wij mede dankzij de voortvarende aanpak van hun ambtenaar in de gemeente Tingsryd. Deze was behulpzaam met het vinden van een huurwoning en legde contact met lokale ondernemers om ons te introduceren.
Op andere plaatsen waar wij met ambtenaren spraken, was de houding veel passiever. In één geval weigerde een gemeente zelfs adressen te geven van lokale boekhouders omdat dit in strijd zou zijn met een lokale gedragscode.
Veel gemeenten presenteren hun emigratieprojecten op de jaarlijkse emigratiebeurs in Nederland, waar duizenden mensen op afkomen waarvan velen willen emigreren naar Zweden. Het helpt ook als een kommun een deel van het werk uitbesteed aan een bureau als het Nederlands-Noorse Placement.
Of de projecten voor emigratie in Zweden hun doel bereiken, is niet altijd bekend. De doelen zijn ook niet altijd hetzelfde. De ene plaats is tevreden als zich een handvol nieuwe gezinnen in de gemeente huisvest, ergens anders ligt de lat hoger. Bovendien is emigratie een proces van lange adem; wie vandaag belangstelling toont, verhuist vaak pas over een jaar of nog later.
Maar de cijfers die er zijn, mogen er wezen. In Hällefors, Västmanland, vestigden zich in drie jaar tijd dertig Nederlandse families en werden evenveel nieuwe ondernemingen gestart. Er komt binnenkort zelfs een tweede project.
Ook Tingsryd klaagt niet. In het eerste jaar van het project vestigden zich al elf Nederlandse families in de kleine Smålandse gemeente, en de verwachting is dat er uiteindelijk ver over de twintig zullen komen.
Toch kan niet iedereen worden geholpen. Zo blijft het voor velen moeilijk werk te vinden in de gemeente van hun keuze, ondanks de aanwezigheid van een project.
Ook hebbben niet alle potentiële emigranten een realistisch beeld van de ondersteuning die een project voor emigratie biedt.
Het leren van de Zweedse taal is - ook met de hulp van emigratieprojecten - essentieel. Wie denkt dat het ook zonder kennis van het Zweeds kan, krijgt het moeilijk. En uiteindelijk zul je als emigrant ook zelf die baan of woning moeten vinden.
Volgens eigen statistieken van het bureau Placement keert 15 procent van de Zweedse en Noorse emigranten die het bureau begeleidt na enige tijd terug naar Nederland. Gegevens van het Centraal Bureau voor Statistiek stellen dat in de periode 1995-2008 ongeveer 32 procent van de Nederlanders die naar Zweden waren geëmigreerd terugkeerden naar Nederland.
Hierbij moet worden bedacht dat hier ook mensen tussenzitten die voor werk of studie tijdelijk naar Zweden waren verhuisd.
Toch is een project voor emigratie voor veel mensen een hulp bij het zetten van de juiste stappen.
Leestip
Lees ook