Abonneer je op deze site
Bij Ons - Sankta Lucia, Licht in de DuisternisSankta Lucia-viering elders in
Zweden.
Als we in Nederland spreken over de donkere dagen voor Kerst, hebben we het eerder over halfdonker dan over écht donker. Daar kom je achter als je dezelfde tijd in Zweden meemaakt. Wij wonen op het platteland, omringd door bossen en een paar akkers. Straatverlichting is er niet - voor de eerste lantaarnpaal moet je 3 kilometer rijden. De zon gaat hier ook vroeger onder dan in Nederland. Het is nu 12 december en om 4 uur 's middags is het buiten stikdonker. Je ziet dan niks meer zonder zaklamp - zelfs je eigen auto niet, ook al ben je er maar tien meter vandaan. Alleen als de maan zich laat zien, er een sterrenhemel is (we waren in onze tijd als stadsbewoners haast vergeten dat sterren bestaan) of de grond wordt verlicht door sneeuw weet je weer waar je bent. De Zweden hebben speciaal voor deze tijd een feest bedacht: Sankta Lucia, vernoemd naar een Italiaanse heilige. Het is een feest dat licht in de duisternis brengt. Op aangeven van één van de begeleidsters van de crèche gaven de kindjes - 1 tot 5 jaar oud - een concert dat zo'n tien minuten duurde. Het repertoire: "Sankta Lucia" en meer in Kerstsfeer gedrenkte, ijle liederen. Het was een schattig schouwspel. Natuurlijk waren wij ontroerd door ons kleine meisje dat ietwat onbeholpen meebewoog op de muziek. Na afloop werden alle ouders uitgenodigd voor "fika", ofwel koffie drinken en zelfgebakken peperkoek en zoete broodjes eten - de Zweedse volkssport. Elke school, elk gehucht, dorp of stad heeft zo Lucia-vieringen en wie wil, kan via verkiezingen in de krant de Lucia van zijn/haar kommun kiezen. Een wilde, zinnenprikkelende uitspatting met een buitensporig hoog rock & roll-gehalte kun je dit feest bezwaarlijk noemen, maar het heeft iets liefs, moois en warms, en daar heb je in je hart altijd wel ruimte voor. (Gepubliceerd in december 2008)
|
