Abonneer je op deze site
Bij Ons - VarkensgriepJe leest het goed. In Zweden spreken we niet over Mexicaanse griep, maar noemen we het gewoon varkensgriep ofwel svininfluensa. De Zweden kwetsen liever geen Mexicanen en weten best dat wie de ziekte heeft, niet per definitie leeft als een varken. Maar dat de griep begon bij een svin, dat mag best gezegd worden.Opmerkelijk. De Zweedse regering is een van de weinige in Europa die alle inwoners de kans biedt een prik te halen. Dat is dus niet verplicht, maar als je als kerngezonde Zweed voor een vaccinatie aanklopt, krijg je die ook en word je niet beleefd geweigerd met de mededeling "u behoort niet tot de risicogroep". In onze provincie, Kalmar Län, zijn tot dusver nog maar vijf gevallen van varkensgriep officieel vastgesteld. Nu wonen hier, vergeleken met Nederland, belachelijk weinig mensen en alleen daardoor loop je niet gauw een besmetting op, maar desondanks zijn ook in Groot-Kalmar ongetwijfeld al eens ergere epidemieën geweest. Maar die kregen waarschijnlijk niet zo veel media-aandacht. We hebben lang getwijfeld over wat we zelf zouden doen. Zelf ben ik niet bang voor de varkensgriep. Wie zich enigszins verdiept in de materie, constateert dat de kans dat je de gewone griep krijgt groter is. De kans dat je van de gewone griep doodgaat is ook groter. Het VN-besluit om de ziekte tot pandemie te verheffen, is bovendien onder dubieuze omstandigheden genomen. Bij het advies aan de VN waren nogal wat lieden betrokken met grote belangen in de geneesmiddelenindustrie. Die hebben nu, in volle crisistijd, de grootste order uit hun geschiedenis binnengehaald. En dat voor hun ziekte die, let's face it, bij 95 procent van de mensen niet veel erger uitpakt dan een stevige verkoudheid. Laten we dus niet hysterisch doen. Maar wat doe je met een driejarig kind? Kortom, onze dochter. Jonge kinderen worden heviger getroffen door het virus dan volwassenen, is de indruk. En als je kind de ziekte krijgt omdat je het niet ingeënt hebt en het loopt slecht af, vergeef je je dat nooit meer. Dus heeft Valerie donderdag een spruta gehaald. Dat gebeurde bij de vårdcentral voor kinderen. Dat vind je in meer plaatsen: een medisch centrum speciaal voor kinderen. Van buiten ziet het eruit als een riante villa, gelegen op de hoek van een park met een speeltoestel in de tuin. Hier geen lange rijen, maar gewoon een typisch Zweeds doktersbezoek voor kinderen. Even zitten in de kindvriendelijke wachtkamer, daarna in de spreekkamer van de dokter. Helena heette ze, een dame van middelbare leeftijd die uiteraard alle tijd nam en rustig met ons babbelde vooraleer de spuit van het schaaltje te halen. "Zit ze op de Naturförskola? Daar hebben we een leuke mannelijke begeleider!" Valerie vond het niet leuk, maar het was gebeurd voor ze het in de gaten had en ze was verguld met het kinderpleister. Daarna liet de dokter haar nog een leuke sticker uitzoeken. En omdat ze vreesde dat er niets tussen de collectie zat dat Valerie leuk vond, ging Helena nog even de deur uit om elders andere stickers te zoeken. "Ga rustig in de wachtkamer zitten en blijf daar even om te kijken of er geen allergische reacties ontstaan. Is na een kwartier alles goed, kun je naar huis." Alles was goed. Een vaccinatie halen in Zweden is, op deze manier, bijna een genoegen. Ons Zweedse emigratieverhaal gaat natuurlijk niet alleen over varkensgriep - hier is meer.... (Gepubliceerd op 10 december
2009)
|
