Bij Ons -
Verwarmen in de Zweedse winter
We hebben de
laatste maanden nogal wat bezorgde mails ontvangen van kennissen in het
buitenland, waaronder Nederland, die daar krantenberichten en
tv-reportages zagen over hevige sneeuwoverlast in Zweden.
Het leek soms wel of we in een rampgebied woonden. Allemaal aardig
bedoeld, natuurlijk, maar wij merkten niet zo veel van de overlast
waarover de buitenlandse media berichtten. Zelfs in de Zweedse kranten
stonden artikelen over winterellende nogal eens weggestopt op een
binnenpagina.
Inmiddels dooit het zo nu en dan, maar omdat er sinds half december zo
veel sneeuw is gevallen, kan het nog lang duren voor alles weg is.
Grote last hebben we er zelf niet van gehad.
De kou stelt echter wel eisen aan de verwarming van je
huis. In
Bänkeboda, waar we eerst woonden, stookten we op hout. De
ketel in de kelder, waar je
de blokken in moest schuiven, verwarmde de met water gevulde
radiatoren.
De winter die we daar meemaakten, was lang niet zo streng als de
huidige, maar als het écht koud was moest je toch twee en
soms drie keer hout in de ketel steken. Geen zware klus, overigens, en
voor de kosten hoefden we het niet te laten.
Nu hebben we een huis met twee soorten verwarming. Alle kamers zijn
voorzien van elektrische elementen: platen die direct worden verwarmd.
Er zit dus geen water of olie in. Deze vorm van verwarming was in de
jaren zeventig, toen ons huis werd gebouwd, erg populair in Zweden.
Dat is veranderd door de stijging van de elektriciteitsprijzen.
Bovendien heeft direkt
el, zoals het systeem in het Zweeds, als nadeel
dat de warmte vrij snel verdwijnt nadat de platen zijn uitgeschakeld.
Een met water of olie gevulde radiator blijft langer warm.
Als aanvulling op direkt el hebben we een open haard van het merk
Cronspis.
In Zweden is dat een begrip. Je stookt hout, sluit op een
gegeven moment het deurtje en via een rooster wordt warme lucht de
kamer ingeblazen. De schouw geeft nog lang warmte af nadat het vuur
gedoofd is.
Klinkt goed, want hout is voordelig, maar de haard geeft in de winter
onvoldoende warmte om zonder direkt el te kunnen. Vlakbij de Cronspis
is het wel behaaglijk, maar de warme lucht heeft maar een beperkt
bereik.
Vóór de aankoop van ons huis is voor de woning,
zoals in Zweden verplicht, een energiedeclaratie gemaakt. Dat betekent
dat een expert het huis heeft nagelopen op mogelijkheden om
energiezuinig te wonen.
Volgens de deskundige kunnen we, door installatie van een
luchtwarmtepomp,
zeker dertig procent op de elektriciteitsrekening
besparen. Zo'n apparaat is familie van de air conditioning en werkt als
een omgekeerde koelkast. Het onttrekt warmte aan de buitenlucht en
blaast deze de woning in.
Ook het vervangen van de ramen kan het rendement van de verwarming
verhogen. Dat is echter een behoorlijk kostbare aangelegenheid en het
duurt aanzienlijk langer voor je het terugverdient.
We denken nu aan een luchtwarmtepomp. Hier in de wijk wordt dat veel
gebruikt. Het is wel uitkijken geblazen welke je koopt. Veel
winkelketens verkopen goedkope toestellen die niet zijn afgestemd op
het noordelijke klimaat. Die dingen gaan in de huidige
weersomstandigheden gauw kapot.
Ook zijn er veel mensen die de pomp zelf installeren. Dat mag
tegenwoordig niet meer, maar het gebeurt toch. Menig hobbyist doet het
echter verkeerd en ook dat leidt tot defecte pompen. Alleen een erkende
installateur mag een luchtwarmtepomp plaatsen. Bovendien is zo'n
installateur vandaag de dag spotgoedkoop in Zweden, want de Zweedse
belasting kan je de helft van zijn uurloon vergoeden als je
huiseigenaar bent.
Wie weet, misschien hebben we volgende winter drie verwarmingssystemen
om uit te kiezen. Je zult zien dat het dan geen enkele keer vriest!
(Gepubliceerd op 15 maart 2010)
Lees
meer over verwarmen in de Zweedse winter.
Heb je ook
een Zweeds emigratieverhaal? Maak hier je eigen pagina!

|